Bagong Tula

Bagong tula na may pamagat na Sa Mega. Naisulat ko sa kadahilanang kailangang may maiworkshop ako para sa aplikasyon ko sa UP Ugat. ‘Eto:

Sa Mega

Ito ay pangkaraniwanpara sa iyo:
ang imahe
ng papalubog na araw
ang hudyat
ng ritwal mong pagbisita
sa Mega.

Pakunsuwelo mo itong ituring
para sa ‘yong maghapong
paggawa.

Sasaluhin ng iyong mukha,
ang aircon ng Mega
na palagiang pinasasayaw
ang maninipis mong
mga buhok.

Magpapakulong ka
sa mga kongkretong pader
ng Mega.
Iyong malilimot ang lahat
sa tingkad ng ilaw,
sa walang humpay
na mga paggalaw.

Susuyurin mo
kahit ang sulok
ng Mega.
Ang bawat stall at shop
ay iyong sisilipin
at papasukin.

Papalitan ng Wendy’s
ang iyong ina,
ng Ace Hardware
ang iyong ama.
Burado sa isip mo
ang iyong pamilya.

Walang lungkot sa Mega.
Walang hapis sa Mega.

Nanamnamin mo ito
hanggang sumapit
ang kinasusuklaman mong
sandali.

Sasalubungin ka
ng maalinsangang hangin
sa paglabas mo
sa Mega.

Mistula kang sasampalin
ng katotohanan.
Ang sakit,
ang hapdi.

Sa paglabas mo
sa Mega,
papasan muli sa iyo
ang iyong mga problemang
kasing haba ng EDSA.